Loop ik mijn eigen pad?

Mijn eigen pad lopen….

Regelmatig sta ik stil bij mijn eigen ontwikkeling. Persoonlijke groei staat namelijk nooit stil, en dus ook niet bij mij. Sinds ik een aantal jaren geleden afscheid nam van een leven waarin een aantal zekerheden vastlagen, is er ruimte gekomen voor andere dingen.

Juist door dit loslaten ben ik gegroeid in wie ik ben. Ik leer steeds weer bij. En ik nodig mezelf nog steeds uit om steeds meer mijn eigen pad te lopen, los van wat er ‘normaal’ is en ‘gangbaar’. Ik vind dit fijn.

Als je dat pad begint te lopen, ontdek je steeds weer nieuwe dingen. Manieren van werken die wel of niet bij je passen, ik sta mezelf toe om veel uit te proberen. Zo ontwikkel ik mijn eigen stijl van coachen, werken en leven. En het lijkt wel alsof daar steeds iets bij komt.

Dat gebeurt niet vanzelf.

Daar voor is het nodig om toe te laten. Toe te laten en te erkennen dat je pad misschien niet meer is wat je graag loopt, de eerste stap. Vaak nog wel de meest spannende stap, want daarna begint het. Angsten en onzekerheid toelaten, want ja, die hebben we allemaal. Gevoelens van wrijving ‘is dit het nu, of is er nog meer’ niet meer wegduwen of wegrationaliseren, maar het er laten zijn.

 

En wat als je dat toelaat, wat gebeurt er dan? Dit gebeurde er bij mij….

 

De afgelopen weken was het zover: een complete ‘meltdown’. In de weken er voor was er al de onrust. Ik herken het inmiddels, want luisteren naar mijn lichaam is mijn tweede natuur geworden. Het lichaam vertelt je alles, als je er maar naar luistert!
Ik was moe en het kostte steeds meer moeite aan het werk te blijven. De hitte speelde natuurlijk een grote rol. Alsof de natuur er een handje in had dat ik compleet stil zou komen te liggen.

Het vechten tegen de onrust bleef, tot ik vakantie kreeg. Normaal komt er veel inspiratie doordat ik dan de tijd neem om te schrijven en te lezen. Deze keer niet. Het bleef leeg. Met de hitte leek het alsof ik in een winterslaap zat.

En ik wist het. Zoals ik het inmiddels weet uit ervaring. Er zit maar één ding op: loslaten. Juist daar waar iedereen krampachtig gaat denken en vechten, laat ik alles uit mijn handen vallen. De boeken die op mijn lijst stonden heb ik aan de kant gelegd. Ik heb gezeten, andere boeken gelezen (de ‘gewone’ vakantieliteratuur) en het ‘moeten en willen weten hoe verder’ uit mijn gedachten verbannen. Ik had geen andere keuze, want als ik dat dacht kwam er direct een hoofdpijn opzetten.

Ik vertrouwde er op dat de juiste inspiratie niet op bestelling komt, maar dat het zich aandient als het weer tijd is voor actie.

Drie weken verder. En ja hoor, zo langzaamaan sijpelen de nieuwe inzichten binnen. Precies zoals ik verwachtte. Het is tijd voor mij om nog meer mijn eigen pad te lopen. Nog meer de dingen te doen die ik echt het allerleukste vindt. De verdieping maken naar meer contact met jezelf. Thuis zijn bij jezelf. Daar is het fijn, daar is het veilig. Daar liggen ook alle antwoorden die je nodig hebt om je toekomst uit te stippelen. Of te zijn wie je bent. Je vrij te voelen.

Het valt me op hoeveel mensen tegenwoordig hun weg niet meer lijken te vinden. Vast zitten in systemen, verwachtingen en ideale plaatjes. Des te meer ik er naar kijk, des te meer afstand ik er van neem, des te meer ik bij mezelf kan blijven.

Ik weet inmiddels hoe ik dat kan doen: bij mezelf blijven, dat thuisgevoel ervaren. Doen wat goed is voor MIJ, en niet omdat anderen dat verwachten. De komende tijd ga je daar meer over horen. Was die meltdown toch nog ergens goed voor.

Wil jij ook meer je eigen pad gaan lopen? En heb je al langer last van onrust en het gevoel vast te zitten? Doe dan mee met de wandelretraite op vrijdag 7 september. De eerste stap zet je dan.

 

Heb jij een boodschap te vertellen en houd je jezelf nu nog te klein? Ben je er klaar voor om jezelf te zijn?

‘Help, ik ben onzichtbaar!’

Krijg jij ook altijd te horen ‘laat jezelf eens wat meer zien?’
En wil je handvatten om daar mee om te gaan? Maar wel jouw balans houden?

Vraag dan het E-book ‘Help, ik ben onzichtbaar!’ aan voor tips om direct toe te passen!

Meer lezen?

De boodschap van angst

Nou, bereid je voor want dit wordt een blog wat even recht uit net opgedane ervaring komt. Ik wil het graag met je delen omdat het een wijze les voor mezelf bevatte. Ik heb zo'n vermoeden dat er voor jou ook best op zijn minst een klein lesje in zit. Het gaat namelijk...

veel wijn drinken, yoga, hardlopen en de positieve kant zien

Een bekentenis. (veel) wijn drinken, yoga, hardlopen en de positieve kant zien. Het eerste zou ik elke dag kunnen doen, de rest moet ik elke dag doen. 😉 Waarom? Om te ontspannen. Als je een beetje bent zoals ik (introvert dus), dan woon je zowat in je hoofd. Het...

Waarom schrijven soms beter helpt dan praten….

Sinds enkele jaren schrijf ik veel, heel veel. Het is een bezigheid die ik na heel veel jaren weer heb opgepakt. Ik was eigenlijk vergeten hoe fijn het is en hoeveel duidelijkheid je krijgt door dingen op te schrijven. En heb jij dat ook? Dat je het soms moeilijk...

Hoe houd je een dagboek bij?

Een dagboek bijhouden werkt ontzettend goed als je inzicht wilt krijgen wat er zich in je gedachten afspeelt, of het verwerken van emoties. Schrijven helpt je ook om tot je diepere wensen en verlangens te komen. Op een heel eenvoudige manier kom je bij je onderbewuste...

Hoe ik met iemand meeloop…

Ik heb haar al een tijdje niet gesproken, ik ben benieuwd hoe het met haar gaat. Na zoveel grote stappen... Vragen gaan door mijn hoofd 'heeft ze het gered?' Als ze inlogt en we elkaar online zien, kijk ik naar een stralende jonge vrouw. Een grote krullenbos omringt...

Comments

comments