De boodschap van angst

Nou, bereid je voor want dit wordt een blog wat even recht uit net opgedane ervaring komt. Ik wil het graag met je delen omdat het een wijze les voor mezelf bevatte. Ik heb zo’n vermoeden dat er voor jou ook best op zijn minst een klein lesje in zit.

Het gaat namelijk over angst.

 

Angst hebben we allemaal, ook ik. En de afgelopen tijd merkte ik dat er iets onderhuids speelde, waar ik niet de vinger op kon leggen. Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar angst kan mij behoorlijk verlammen. Het levert spanning op. Word er ziek van. Zo, dat je je wilt verstoppen eigenlijk.

Als we ons laten leiden door angst, dan gaan we dingen vermijden en uit de weg of stilstaan. Herkenbaar? Angst houdt ons op onze plek, liefst veilig in een holletje. Het beschermt ons van vroeger uit hè, toen we nog holbewoners waren. Maar wat als je daar eigenlijk liever niet blijft? En laten we eerlijk zijn: dat hol hebben we ook niet meer nodig.

En ik wil er uit. Ik heb altijd grootse plannen, maar van tijd tot tijd komt het angstmonster om de hoek kijken. Alsof het steeds weer opduikt op cruciale momenten. Ik denk dan steeds: ben ik er nu nog niet vanaf? Blijkbaar niet, anders kwam ie niet terug.

En wat ik altijd ook heb gedaan, is er geen aandacht aan geven. Gewoon er overheen walsen, alsof ik je niet zie: ‘als ik het niet zie, dan is het er ook niet’.
Dat is natuurlijk gewoon een overlevingsstrategie, een tijdje handig, maar ik merkte dat ik wel een beetje op begon te raken hierdoor. Met alle gevolgen van dien.

Of het andere uiterste: dingen doen die er voor zorgen dat de spanning weggaat, proberen te ontspannen. Yoga, hardlopen. Maar dat is dan weer symptoombestrijding. Zijn we ook zo goed in hè.

Blijkbaar had ik mijn lesje nog niet geleerd.

 

Daar ben ik namelijk inmiddels ook wel achter: dat als je je lesje niet leert in het leven, het steeds op je pad blijft terugkomen totdat je er wel van hebt geleerd. Mmmmm, oké.

Mijn overlevingsstrategie ‘er overheen walsen’ lukte dus niet meer. Ontspannen ook niet.

En ik ben er uit. Ik weet wat het is. Er overheen walsen is een mannelijke manier van er mee omgaan. Gewoon doordouwen. Maar ik ben er inmiddels achter dat dat voor mijn persoontje niet meer werkt. Dat heb ik mijn hele leven gedaan. Ontspannen ben ik ook goed in, zéér goed zelfs, maar tot zekere hoogte. Op een gegeven moment is er ook weer actie nodig.

Ik besloot dat ik er naar mocht gaan luisteren.

Iets wat ik sowieso goed kan ;-). Gek dan hè, dat we dat dan toch niet naar onszelf doen. En met luisteren bedoel ik echt goed luisteren. Stil blijven.
Wat had die angst mij nu te vertellen als ie steeds maar weer opdook?

En dat luisteren deed ik natuurlijk om mijn eigen manier: al schrijvend.

 

Pen op papier en kijken wat er komt. Nou, er kwam veel. Heel veel. Het lijkt misschien raar nu ik dit zo schrijf, maar er kwam écht een hoop naar boven. Shit, om het zo maar te zeggen. Als ik je op straat zou tegenkomen, kwam je er amper levend vanaf. Allerlei oordelen over mezelf, in kwaadheid opgeschreven. Ik zal het hier niet herhalen. Ik overwoog zelfs nog te stoppen met schrijven omdat ik dacht zo in een depressie te glijden. Maar ineens stopte het.

Toen dat er uit was kwam het échte verhaal. En het antwoord samen met de opluchting.

En weet, dit heb ik niet bewust opgeschreven met mijn hoofd. Het echte verhaal zat in mijn onderbewuste. DAAR zat een boodschap, een antwoord op mijn vraag waarom dingen niet lekker liepen. En waardoor ik dus in mijn angst schoot.

Ik luisterde echter niet naar mezelf en bleef de angst negeren: gewoon doorgaan. Doordat ik bang was voor mijn eigen angst, mistte ik dus compleet de boodschap die er ACHTER die angst zat. Maar hé, als je niet wilt luisteren moet je maar voelen hè.

En zo geschiedde. Mijn les: in plaats van angst te vermijden, is het waardevol om je angst gewoon eens aan te kijken. Liefdevol hè. Niet er over heen walsen want dan hoor je niets. Ben maar eens stil, kijk het aan en luister. En schrijf.

Ik weet nu weer wat me te doen staat. Ik heb mijn antwoorden op mijn vragen.
Is het wetenschappelijk onderbouwd? Nee
Ben je meteen van alles verlost? Nee
Maar als je niet weet wat te doen of welke richting je op wilt, geeft dit je antwoorden voor de eerste volgende stap. Het is een manier die bij mij past.

En dat was eigenlijk ook het antwoord op wat mijn angst me wilde zeggen: doe je eigen ding, op jouw manier. Laat de dingen van anderen ook bij die ander. Blijf bij jezelf, je weet het allemaal best. Tja, alle antwoorden zitten in jezelf. Dat is wel weer bevestigd.

Heb je hulp nodig bij jouw vraag? Houd iets je tegen? Ik praat graag met je verder. Download in ieder geval het E-book als je ook je pen wilt pakken om te luisteren wat je onderbewuste je wilt vertellen. Hopelijk inspireert mijn verhaal je om ook echt naar jezelf te luisteren.

Wil je ook je eigenheid ontdekken en omarmen, je eigen pad bewandelen en ruimte maken voor jou en je kwaliteiten? Keuzes maken die bij jou passen? Neem dan contact met me op!

‘Vind je eigen pad!’

Loop je vast in je werk en leven? Wil je meer ruimte maken voor wat JIJ wilt?
De antwoorden zitten niet in je hoofd, maar in je hart.

Met deze schrijfwandeling maak je de eerste stappen naar échte verbinding met jezelf.
Vraag direct de 5 wegwijzers voor jouw pad aan. Het pad van je hart…

Meer lezen?

De boodschap van angst

Nou, bereid je voor want dit wordt een blog wat even recht uit net opgedane ervaring komt. Ik wil het graag met je delen omdat het een wijze les voor mezelf bevatte. Ik heb zo'n vermoeden dat er voor jou ook best op zijn minst een klein lesje in zit. Het gaat namelijk...

veel wijn drinken, yoga, hardlopen en de positieve kant zien

Een bekentenis. (veel) wijn drinken, yoga, hardlopen en de positieve kant zien. Het eerste zou ik elke dag kunnen doen, de rest moet ik elke dag doen. 😉 Waarom? Om te ontspannen. Als je een beetje bent zoals ik (introvert dus), dan woon je zowat in je hoofd. Het...

Waarom schrijven soms beter helpt dan praten….

Sinds enkele jaren schrijf ik veel, heel veel. Het is een bezigheid die ik na heel veel jaren weer heb opgepakt. Ik was eigenlijk vergeten hoe fijn het is en hoeveel duidelijkheid je krijgt door dingen op te schrijven. En heb jij dat ook? Dat je het soms moeilijk...

Hoe houd je een dagboek bij?

Een dagboek bijhouden werkt ontzettend goed als je inzicht wilt krijgen wat er zich in je gedachten afspeelt, of het verwerken van emoties. Schrijven helpt je ook om tot je diepere wensen en verlangens te komen. Op een heel eenvoudige manier kom je bij je onderbewuste...

Hoe ik met iemand meeloop…

Ik heb haar al een tijdje niet gesproken, ik ben benieuwd hoe het met haar gaat. Na zoveel grote stappen... Vragen gaan door mijn hoofd 'heeft ze het gered?' Als ze inlogt en we elkaar online zien, kijk ik naar een stralende jonge vrouw. Een grote krullenbos omringt...

Comments

comments